03.04.2019 - Światowy dzień zdrowia 2019

 

Światowy Dzień Zdrowia 2019

 

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) powstała na kanwie przekonania, że wszyscy ludzie powinni móc korzystać z prawa do najwyższego możliwego poziomu zdrowia. Światowy Dzień Zdrowia obchodzony jest corocznie od 1950 r.  7 kwietnia, w rocznicę powstania WHO. Jego celem jest zwrócenie szczególnej uwagi na najbardziej palące i zaniedbane problemy zdrowotne społeczeństw na świecie. Sugerowanym Tematem Światowego Dnia Zdrowia 2019 jest uniwersalny dostęp do opieki zdrowotnej (Universal Health Coverage - UHC), ze szczególnym uwzględnieniem roli systemu podstawowej opieki zdrowotnej – POZ.
Jest to kontynuacja ubiegłorocznego tematu Światowego Dnia Zdrowia.

Co najmniej połowa światowej populacji nie otrzymuje świadczeń zdrowotnych, których potrzebuje, zaś około 100 milionów ludzi musi mierzyć się ze skrajnym ubóstwem spowodowanym koniecznością ponoszenia z własnej kieszeni wydatków na opiekę zdrowotną. Przekonanie, że wszyscy ludzie powinni mieć możliwość osiągnięcia możliwie najwyższego poziomu zdrowia powoduje, że tegoroczne święto mocno koncentruje się na temacie Powszechnej Opieki Zdrowotnej oraz Powszechnych Ubezpieczeń Zdrowotnych.

Podstawowa opieka zdrowotna powinna być pierwszym ogniwem w kontaktach z systemem ochrony zdrowia. To na tym poziomie jednostki, rodziny i społeczności powinny uzyskiwać większość świadczeń, począwszy od działań profilaktycznych, aż po leczenie, rehabilitację oraz opiekę paliatywną. Co ważne podstawowa opieka zdrowotna powinna zapewniać dostęp do świadczeń jak najbliżej ludzi - w miejscach gdzie pracują i żyją.

      Światowa Organizacja Zdrowia wzywa do zaangażowania w konkretne działania służące poprawie zdrowia. Światowy Dzień Zdrowia jest okazją do globalnych i lokalnych działań, dyskusji na temat sposobów osiągnięcia najwyższego  możliwego poziomu zdrowia dla wszystkich ludzi.

 

 

 


 

21.02.2019 - Grypa

 

Zachęcamy do zapoznania się z ulotką informacyjną dotyczącą grypy i chorób grypopodobnych.

 

 

 


 
19.02.2019 - Wewnętrzna kontrola jakości wody - ujęcia indywidualne

 

Otwórz komunikat PDF

 

 


 
5.02.2019 - Odra

Odra jest wysoce zakaźną chorobą wirusową. Źródłem infekcji jest chory człowiek.
Drogi zakażenia: droga kropelkowa  (katar i kaszel) i kontakt osobisty. Objawy pojawiają się w ciągu 10 do 12 dni  od zakażenia i początkowo przypominają przeziębienie: występuje wysoka gorączka trwająca od 1 do 7 dni, katar, kaszel, zapalenie spojówek ze światłowstrętem oraz malutkie cętki na wewnętrznej stronie policzków i języka. Po kilku dniach na twarzy i szyi pojawia się plamisto-grudkowa wysypka, a w ciągu kolejnych 3 dni wysypka schodzi z głowy na tułów, a potem na ręce i nogi, pozostawiając przebarwienia.

 

Zapobieganie: przestrzeganie podstawowych zasad higieny (mycie i dezynfekcja rąk) oraz szczepienia ochronne.

 

W okresie przed wprowadzeniem szczepień przeciwko odrze, tj. przed 1975 rokiem, występowanie odry w populacji było zjawiskiem powszechnym. Osoby po 50 roku życia prawdopodobnie chorowały na odrę. Przechorowanie odry daje trwałą odporność na całe życie.

 

Wrażliwe na odrę są wszystkie osoby, u których wygasła odporność bierna uzyskana od matki, a które nie nabyły odporności po przechorowaniu odry lub po szczepieniu. 95 % dzieci urodzonych z matek, które chorowały na odrę, traci odporność około 11-12 miesiąca życia, natomiast dzieci urodzone z matek zaszczepionych, już po 8 miesiącach życia.

 

Najlepszą metodą zapobiegania zachorowaniom są szczepienia ochronne.
Program szczepień ochronnych w Polsce przewiduje obowiązkowe szczepienie dzieci przeciwko odrze w 2 roku życia oraz w ramach dawki przypominającej w 6 roku życia. Obowiązek dotyczy wszystkich dzieci przebywających w Polsce powyżej 3 miesięcy. Szczepienia oraz badanie kwalifikacyjne dzieci są nieodpłatne zarówno dla osób ubezpieczonych jak i nie posiadających uprawnień z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego.

 

Osoby nieszczepione, jak również osoby uodpornione tylko 1 dawką szczepionki, które miały kontakt z chorym powinny w ramach profilaktyki zostać zaszczepione w przeciągu 72 godzin.

 

Jeśli nie wiesz lub nie pamiętasz, czy chorowałeś lub byłeś szczepiony, to powinieneś:
• zgłosić się do swojego lekarza,
• zapytać lekarza o zasadność badania poziomu przeciwciał przeciwko odrze,
• ewentualnie poddać się szczepieniu ochronnemu, po konsultacji z lekarzem.

 

Osoby dorosłe zaszczepione jedną dawką szczepionki, w celu pełnego uodpornienia powinny przyjąć drugą, przypominającą dawkę szczepionki. Koszt szczepienia osoby powyżej 19 roku życia leży po stronie tej osoby.

 

Szczepienia przeciwko odrze przeprowadza się szczepionką skojarzoną przeciwko odrze, śwince i różyczce. Wszystkie zarejestrowane w Polsce szczepionki przeciwko odrze, śwince i różyczce dopuszczone są do stosowania także u osób dorosłych.

 

Nie zaleca się podawania szczepionki w okresie ciąży, a przez 1 miesiąc po szczepieniu nie należy zachodzić w ciążę.

 

Wskazówki dla chorego/ podejrzanego o zachorowanie

 

Z uwagi na to, iż odra jest bardzo zakaźna, na czas choroby (ok. 14 dni) pozostań w domu
i unikaj kontaktu z innymi ludźmi (zwłaszcza z małymi dziećmi). Jeżeli bliski kontakt z innymi jest dla Ciebie niezbędny używaj maseczek chirurgicznych.

 

Wirus znajduje się w wydzielinie jamy nosowo-gardłowej i w łzach już w okresie wylęgania –na 1-3 dni przed wystąpieniem gorączki i kaszlu, czyli na około 5 dni przed pojawieniem się wysypki i do 3 dni po wystąpieniu wysypki. Wirus wydalany jest również z moczem. Brak nosicielstwa.

 

W przypadku podejrzenia u siebie lub członka rodziny objawów odry zadzwoń do swojej przychodni i poproś o wizytę domową. Jeżeli nie będzie to możliwe udaj się do lekarza własnym środkiem transportu (nie korzystaj ze środków transportu zbiorowego). Przed wejściem do przychodni zadzwoń do rejestracji w celu poinformowania o swoim przybyciu. Takie działanie pozwoli personelowi medycznemu wdrożyć działania zmniejszające możliwość szerzenia się wirusa odry.

Opracowanie: Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Wałbrzychu